Eucalyptus curtisii (eukaliptus Curtisa)

 Eucalyptus curtisii to gatunek północno-australijskiego eukaliptusa o pokroju wielopiennego drzewa.
 Ma lancetowate liście, białe kwiaty i owoce w postaci torebek. Eukaliptus ten wymaga półcienistego
 stanowiska, umiarkowanego podlewania i żyznej gleby. Nie jest mrozoodporny, dlatego powinien być
 zimowany w ciepłym i jasnym pomieszczeniu w domu (w temperaturze około 20°C).

Wercklea cocleana

 Wercklea cocleana to bardzo rzadko spotykany gatunek z rodziny mirtowatych, który w naturze rośnie
 jedynie w Panamie. Jego pokrój jest podobny do Wercklea ferox, a więc krzewiasty z dużymi,
 tarczowatymi liśćmi. Roślina posiada znacznie mniej kolców niż W. ferox, a jej kwiaty są czerwone.
 Owoce W. cocleana to czarne torebki z szarymi nasionami. Pestki posiadają brązowe włoski,
 podobne do nasion ketmii syryjskiej.

 W polskim klimacie, roślina wymaga umiarkowanego podlewania, słonecznego stanowiska i zimowania
 w pomieszczeniu w temperaturze około 10-15°C. Latem może być z powodzeniem wynoszona
 na balkon lub taras.

Figowce w donicach i w gruncie

 Minęły prawie 3 lata od ostatniego wpisu na temat fig (tutaj link), w związku z tym dzisiejszy wpis.

 Figa "Brown Turkey" (po lewej) od tego czasu urosła niewiele, ale rok temu była mocno przycięta,
 gdyż główny pęd zaczął się przekrzywiać i nie zawiązał owoców. Z sezonu na sezon roślina staje się
 coraz bardziej zdrewniała i być może wkrótce zostanie wsadzona do gruntu. Jednak, poprzednia próba
 posadzenia figi do gruntu (5 lat temu), nie dała efektu i roślina po zimie odbijała od poziomu korzenia.

 Figa "Napolitana" (po prawej) niewiele zmieniła się od 3 lat. Zachowała "krzaczasty" wygląd i co roku
 jest kosmetycznie podcinana ze względu na elastyczne pędy, które opadają w kierunku podstawki
 pod donicą. Jeszcze nie owocowała od czasu zakupu, a ma już około 10 lat.



















 Figa w gruncie. Roślinę tą kupiłem 2 lata temu na kiermaszu roślin egzotycznych, którą sprzedawca
 sprowadził z Krakowa. Niestety, nie znam odmiany, ale jej pędy są nietypowo "owłosione" i nie
 obumierają na zimę. W efekcie, figa nie jest okrywana podczas mroźnych nocy (i z powodzeniem
 poradziła sobie również z tegoroczną zimą) - najniższa temperatura minimalna w moim regionie tej zimy
 wynosiła -11°C). Poniżej jej zdjęcia:

Solanum uporo "Black Stem"

 Solanum uporo "Black Stem" to rzadko spotykana roślina z rodziny psiankowatych. Naturalnie rośnie na
 pacyficznych wyspach, m.in. w Polinezji. Jest wysokim krzewem dorastającym do około 1,5 m
 wysokości, który w polskich warunkach klimatycznych jest rośliną jednoroczną. Ma duże liście, biało-
 żółte kwiaty i czerwone, spłaszczone u dołu owoce, które są jadalne, ale gorzkie w smaku.

 Odmiana "Black Stem" charakteryzuje się ciemnofioletowymi pędami i obecnością cierni na spodniej
 stronie liści. Poniżej zdjęcia miesięcznej siewki w przybliżeniu:

Passiflora actinia - wiosenne kwitnienie

 W ubiegłym sezonie, Passiflora actinia urosła stosunkowo niewiele. Zawiązała dwa owoce, które
 nabrały żółtej barwy po dojrzeniu, ale niestety były beznasienne. W tym roku, męczennica urosła
 o około 50 cm i wypuściła długi pęd z dwoma pąkami kwiatowymi. Aktualnie, otworzył się jeden z nich.
 Kwiat utrzymał się przez dwa dni i miał specyficzny, hiacyntowy zapach. Poniżej zdjęcie 1 z 2 kwiatów:

Karpobroty jadalne w lutym

 W ubiegłym roku, karpobroty jadalne słabo się rozrosły - przyczyną mogło być chłodne lato i wiele
 deszczowych dni. Przed wniesieniem ich do domu, niektóre z roślin zostały przycięte w celu ich
 rozkrzewienia, a pozyskane pędy ukorzeniłem i dzięki temu mam teraz 3 nowe sadzonki. Pomimo
 słabego podlewania, kilka pędów najstarszych roślin zgniło, ale na szczęście pojawiają się już młode
 przyrosty, które są bardziej odporne na większą ilość wody.

Kunzea ericifolia

 Kunzea ericifolia to szybko rosnący, australijski krzew z rodziny mirtowatych. Ma niewielkie, miękkie
 i igiełkowate liście, żółtawe kwiaty oraz brązowe torebki. Wymaga słonecznego lub półcienistego
 stanowiska i umiarkowanie wilgotnego podłoża. Nie jest mrozoodporny, ale bezproblemowo zimuje
 w ciepłym i jasnym pomieszczeniu. Okres najinetnsywniejszego wzrostu przypada na jesień i zimę,
 ale w tym czasie rośliny muszą być podwiązywane. Pędy drewnieją dopiero wiosną i latem.

 Moje okazy zostały wysiane 2 lata temu i aktualnie mierzą około 40 cm wysokości, jeszcze nie kwitły.
 Poniżej zdjęcia pędów w przybliżeniu: